ลำนำจันทร์

posted on 25 Jun 2010 12:28 by pammitaa

"เดียวดาย ใต้แสงจันทร์

หนาวหน็บ และโหยหา

ที่รักเจ้าผ่านมา

พรากจิตวิญญาจากข้าไป

 

จากนี้เหลือเพียงเงา

ฝังความทรงจำเบื้องลึกไว้

กระนั้นยังร้าวรานใจ

จากนี้ใจไฉนจะคงเดิม

 

ทอดทิ้งข้าในความมืด

โอ้จันทราทอดเงาเริ่ม

รัตติกาลซ่อนแผลเดิม

สายลมโชย ... คนเดียวดายเดินต่อไป"

Comment

Comment:

Tweet

บนถนนอันเปล่าเปลี่ยว
มีรอยเท้าไร้จุดหมาย
กับอดีตที่ฝั่งใจ
พร้อมสลายไปกับเวลา
ยามลมหนาวโหมกระหน่ำ
ไร้ที่พักจำต้องทนกับความหนาว
ยิ่งนานวันนานคืนยิ่งชินชา
ราวกับไร้กาลเวลาไร้ตัวตน
ในความมืดใต้แสงจันทร์ทรา

#2 By agalos on 2010-06-28 03:14

#1 By เรียนภาษาอังกฤษฟรี (110.49.125.39) on 2010-06-25 13:07